December 16, 2018
  • Setting The Standards

Een Uitvaart Lijkt Allemaal Hetzelfde, Gelukkig Kan Het Dus Ook Anders

Sharing is caring!

begrafenissen die ik heb bijgewoond zijn allemaal hetzelfde. Familieleden en vrienden komen in het zwart aan en nemen plaats in de kerk of de synagoge banken voor een sombere ceremonie waarbij gebeden worden gezegd, herinneringen worden gedeeld en tranen worden gelaten.

De aanwezigen lopen langzaam naar hun auto’s en vormen een rij achter de lijkwagen, die aankomt op het kerkhof waar ze rozen op de kist plaatsen net voordat het in de grond wordt bergaven. Daarna gaan ze naar het huis van de directe familie, waar de deurbel rinkelt met een gestage stroom geliefden – stoofschotels in de hand – omdat mensen in de komende dagen vaak vergeten te eten. Zo kan een uitvaart nog een andere wending krijgen.

Begrafenis Met Een Andere Benadering Over Herinneren Van Doden

Cultureel antropoloog Kelli Swazey deelt een andere benadering over het herinneren van de doden. In Tana Toraja in het oosten van IndonesiĆ« zijn begrafenissen een gebeurtenis waarbij het hele dorp bij betrokken is. Ze kunnen van dagen tot weken duren. Gezinnen sparen voor lange periodes om de middelen voor een luxe begrafenis te verhogen, waar de opofferingswaterbuffel de ziel van de overledene in het verdere leven zal vervoeren. Tot dat moment – dat jaren na de fysieke dood kan plaatsvinden – wordt het dode familielid eenvoudigweg aangeduid als een “persoon die ziek is”, of zelfs een “die slaapt.” Ze zijn speciale kamers in het ouderlijk huis, waar ze worden symbolisch gevoed, verzorgd en weggehaald – nog steeds een deel van het leven van hun familieleden.

Uitvaarten Kunnen Verschillen Per Cultuur Vaak Zijn Ze Gekoppeld Aan Religie

Uitvaarten en begrafenissen zijn diep geworteld in cultuur en over de hele wereld weerspiegelen enorm gevarieerde tradities een breed scala aan overtuigingen en waarden. Hier, een blik op bij voorbeeld zo een begrafenistraditie die iemand buiten een cultuur als vreemd zou kunnen zien. De Zuidkoreaanse begrafenisparels is er zo een.In Zuid-Korea vereist een in 2000 aangenomen wet dat iemand een geliefde begraaft om het graf na 60 jaar te verwijderen. Vanwege de afnemende kerkhofruimte en deze resulterende wet, is crematie veel populairder geworden. Maar gezinnen kiezen niet altijd voor as. Verschillende bedrijven daar comprimeren blijft in edelsteen-achtige kralen in turquoise, roze of zwart. Deze “doodkorrels” worden vervolgens thuis weergegeven.